Hakken
Het tweede weekend van december gaan we met vrienden en familie naar Terschelling.Traditie. We trotseren de stormen op het strand, we lopen in slagregens op het ijskoude Waddenfietspad en vorig jaar glibberden we tijdens een wandeling op spekgladde paden in natuurgebied de Koegelwieck. Gelukkig is daar altijd het heerlijke hotel de Walvisvaarder in Lies met knisperend brandende haard en oergezellige bar. Barkeeper Maarten voorziet ons van de broodnodige Juttersbitter tegen de kou en bolle glazen Bockbier. Want van al dat fietsen en wandelen krijg je ook nog eens reuze dorst. Die barre weersomstandigheden dwingen ons ieder jaar weer om de weekendtassen te pakken met warme truien, dikke broeken, mutsen, sjaals en laarzen die tegen een stootje kunnen. Waar collega en vriendin Renny en ik in ons dagelijks modeleven van gruwen, trekken we met plezier aan op dat stoere eiland in winterse sferen.
Schoenen en laarzen met duizelingwekkend hoge hakken kunnen thuis in de kast blijven. Je komt echt niet ver op het strand met torenhoge pumps aan je voeten. Op de fiets moet je warm gekleed zijn want de noordwestenwind is guur. Trappend door de duinen vriezen je tenen er bijna af wanneer je geen dikke, gevoerde laarzen draagt. Ook ’s avonds laat swingen we ons op onze Dubarry laarzen in het zweet in café de Groene Weide. Uiteraard wél gecombineerd met een kek rokje. Want we zijn, én blijven nu eenmaal modefreaks, dat zit in ons Rinsma Fashion bloed. Maar hakken, zelfs al zijn ze voor ons doen laag, zijn op het eiland volstrekt overbodig.
Mijn goede vriend Cees en zijn vriendin Carin waren dit jaar ook weer van de partij. Cees houdt van vrouwen, sexy kleding en korte rokjes met bijbehorende hoge hakken. Hij noemt schoenen met minstens twaalf centimeter hakken dan ook consequent geile sloffies. Helaas viel er voor Cees dit weekend weinig te genieten met benen in wollen maillots, dikke spijkerbroeken, platte laarzen en bergschoenen. Maar gelukkig voor hem was daar Tess, de eveneens zingende dochter van kroegbaas Hessel. Ieder avond zingt Tess een paar liedjes met haar vader en sinds kort heeft ze ook een aantal eigen nummers die ze op het podium van het beroemde Terschellinger café ten gehore brengt. Van verlegen meisje in een jeans en T-shirt is ze in een paar jaar tijd uitgegroeid tot een prachtige vrouw met een eigen stemgeluid én repertoire. Fijn strak zwart jurkje, de blonde haren in een kuif gestyled en korte laarsjes met torenhoge naaldhakken. Cees kon zijn hart ophalen. ‘Gelukkig, toch nog één vrouw in de kroeg op geile sloffies’, zei Cees blij en keek misprijzend naar mijn met bont gevoerde wandellaarzen.
Komende week ga ik met Cees naar het Abe Lenstra stadion. Heerenveen speelt thuis tegen Top Oss, de achtste finale voor de beker. Twee maal drie kwartier stilzitten op een ijskoude tribune. Wéér geen gelegenheid om sexy, hooggehakte laarzen aan te trekken. Het zullen ongetwijfeld Dubarry’s worden met bontsokken en een warme broek. Wel jammer voor Cees, maar heel erg fijn voor mijn verkleumde voeten.