Fashionblog

Di-eet-niet

Net als (bijna) alle vrouwen kom ik tijdens het winterse lekkerbekkenseizoen ook een paar kilo aan. En, net als (bijna) alle vrouwen wil ik ook weer slank en vooral strak zijn voordat het jurkjesdag is zo rond eind maart, begin april. In de LINDA had ik gelezen dat je aan krachttraining moest doen wanneer je wil afvallen. Getrainde spieren gebruiken zelfs in rust veel energie. Een paar rondjes in het bos hollen of een keertje extra op de fiets naar de stad helpt niet meer op zekere leeftijd. Wilde ik net zulke gespierde armen hebben als Michelle Obama, een platgetrainde Madonnabuik en een strakke kont als die van Wende Snijders, dan moest ik aan de bak. Pffff…
Ik kom al jaren in de sportschool, maar de eerlijkheid gebiedt mij om te vertellen dat het daar tijdens het koffie-uurtje wel erg gezellig is en vaak is er iemand jarig die met een oranjekoek aan komt zetten. Lekker. Wilde ik echter weer toonbaar in bikini en zomerse jurkjes, dan alleen een glaasje water na het trainen en snel naar huis. Op de fiets.

Sinds een paar maanden doe ik zware trainingen met Martijn. Twee maal per week beult hij me- geheel op eigen verzoek- deskundig af. Al vrij snel zag ik resultaat. Wanneer ik naar iemand zwaaide hoefde ik mijn kipfilet niet meer vast te houden met mijn andere hand, benen werden van staal door alle squats en mijn buik werd strakker. Maar in de sportschool kwam ik nog altijd erg leuke mensen tegen en regelmatig stond er lekkers op tafel. Dat kon ik natuurlijk best eten, want ik trainde toch zo hard? Ondertussen bleven de kilo’s mij om de oren vliegen, maar Martijn had gezegd dat ik eerst wat aan zou komen, want spieren zijn zwaarder dan vet en dus was het helemáál niet zo erg dat er vijf kilo bij was gekomen. Bovendien gaf onze weegschaal teveel aan, dat wist ik heel zeker.
Anmehoela. Drogredenatie, zo weet ik nu.

Het is wél waar wat Martijn zei, las ik op internet, maar niet in die mate. Vrouwen kunnen hooguit twee kilo spieren erbij trainen. Maar mijn jasjes konden amper meer dicht, broeken zaten te strak en die kapotte (!) weegschaal bleef maar naar me loeren met te hoge cijfers in de display. Het roer moest, naast het geheel vrijwillig ondergane afbeulwerk, nog een slag om. Dat werd mij na een paar maanden wel duidelijk wilde ik weer in prachtige, flinterdunne zijden (maken al je rollen zo lekker zichtbaar) zomerjurkjes passen.

Nu volg ik het dieet wat mijn zwager Thijs heeft bedacht. Het kost veel wilskracht om er daadwerkelijk aan te beginnen, maar het is het enige dieet wat écht werkt, zegt hij altijd bloedserieus wanneer mensen hem vragen wat je dan zoal mag eten.
Afgelopen week zocht ik een nieuwe jeans en ik pakte mijn normale maat. ‘Te groot!’ jubelde ik uitermate tevreden tegen collega en vriendin Renny.
Na een paar weken kan ik het dieet van Thijs volledig onderschrijven en vooral- samen mét trainen totdat je er bijna bij neervalt- aanbevelen.
Het is het HMV dieet. Nu nog volhouden. Opdat ik deze zomer slank, strak en hooggehakt kan flaneren in een fijn zomerjurkje.

Reageren? Dat kan, mail Wiep!